روش نگهداری نخل های اریکا، شامادورا و کنتیا

روش نگهداری انواع نخل های آپارتمانی از جمله ویژگی های ظاهری ،نحوه آبیاری ،دمای مورد نیاز برای رشد گیاه، نور مناسب، میزان رطوبت دریافتی و خاک و کود مناسب این نوع گیاهان، زمان هرس کردن و گلدهی و نحوه تکثیر این نوع نخل ها را میتوانید در این مقاله بخوانید و مورد استفاده قرار دهید.

نخل اریکا

۱_ ویژگی های ظاهری :  این گیاه از نظر ظاهری، کمی با نخل کنتیا تفاوت دارد و هیبت و بزرگی کنتیا در این گیاه دیده نمی شود. برگ ها در نخل اریکا رو به بالا هستند و نسبت به کنتیا ظریف تر و متراکم تر و در کل ریزیافت تر می باشند.

نگهداری نخل اریکا نسبت به کنتیا و شامادورا، کمی سخت تر است.

این گیاه از خانواده اریکاسه بوده و بومی منطقه ماداگاسکار است. نام علمی این گیاه areca lutescens و نام انگلیسی آن areca palm, butterfly palm است. این گیاه  به خاطر انطباق پذیری بالا یکی از بهترین گیاهان برای نگهداری داخل منزل، ادارات و بانک ها می باشد.

رشد این گیاه بین ۳۰ سانتی متر تا ۶ متر است و معمولا ۶ تا ۸ برگ روی یک جوانه بزرگ که از بدنه ی اصلی در آمده است نمایان می شود. هر برگ اصلی از ۴۰ الی ۶۰ برگ فرعی تشکیل می شود.

گیاه نخل اریکا از خاصیت تصفیه کنندگی برخوردار بوده و می تواند برخی سموم موجود در محیط  مانند تولوئن و هیدروکربن های مضر را از بین ببرد.

 

۲_ آبیاری : گیاه اریکا در فصل رشد ( فصل بهار و تابستان) به آب نسبتا زیادی نیاز دارد. اما در فصل زمستان کمتر.

بهتر است همیشه بین دو آبیاری، سطح خاک را بررسی کنید و فقط در صورت خشک بودن آبیاری را انجام دهید.

این گیاه به املاح آب حساس بوده و باید از آبی استفاده کنید که املاح کمی دارد و بهتر است از ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل آب را در جایی ساکن قرار دهید. هنگام آبیاری به آب کمی آبلیمو اضافه کنید زیرا این گیاه خاک اسیدی را دوست دارد.

 

۳_ نور مناسب : این گیاه در نور غیرمستقیم اما زیاد بهترین عملکرد را دارد. همچنین در سایه نیز امکان رشد دارد.

در نور شدید حاشیه برگ ها سوخته و در صورت کمبود نور موجب رنگ پریدگی برگ ها و افتادن آن ها می شود‌.

بهتر است گیاه اریکای خود را در کنار پنجره های جنوبی محیط زندگیتان، نگهداری کنید.

 

۴_دمای ایده آل : بهترین دما برای رشد این گیاه، دمای بین ۲۰ تا ۳۰ درجه است زیرا این گیاه بومی مناطق گرمسیری می باشد. توجه داشته باشید دمای بالای بیش از حد نیز می تواند منجر به افتادگی برگ ها و سوختن آن ها شود. به هیچ عنوان این گیاه را در نزدیکی شوفاژ و یا بخاری قرار ندهید زیرا موجب نابودی گیاه می شود.

نخل اریکا تحمل سرمای زمستان را ندارد و در این فصل حتما باید در محیط معتدل داخل خانه نگهداری شود. (یعنی دمای بین ۱۵ تا ۳۰ درجه)

 

۵_ میزان رطوبت : از آنجاییکه این گیاه بومی مناطق گرمسیری می باشد نیازمند رطوبت بالا است.

برای تامیین رطوبت گیاه بهتر است روزی یک بار آن را اسپری کنید و یا ظرفی پر از آب را در نزدیکی گلدان قرار دهید.

روش دیگر ریختن سنگریزه در در زیرگلدانی و پر کردن آن با تا نیمه با آب است. گلدان گیاه را روی آن قرار دهید و توجه داشته باشید که کف گلدان با آب داخل زیرگلدانی تماس نداشته باشد.

 

۶_ خاک مناسب : گیاه اریکا به خاک سبک و غنی البته کمی اسیدی ( Ph =6 ) نیاز دارد. مخلوط خاک و کود آماده برای این گیاه مناسب است.

 

۷_ کوددهی : با رشد برگ های تازه برگ های قبلی گیاه شروع به زرد شدن می کنند که دلیل آن فقر مواد غذایی خاک می باشد و با کوددهی این مشکل برطرف خواهد شد.

برای تقویت اریکا می توان از کود ۲۰_۲۰_۲۰  استفاده کرد که مخلوطی از عناصر لازم، برای رشد ریشه، ساقه و برگ گیاه می باشد.

 

۸_ هرس : این گیاه در جوانی، نیازی به هرس کردن ندارد ولی با پیر شدن آن، بعضی برگ هایش قهوه ای شده و نیاز به قطع کردن دارند.

 

۹_ گلدهی :

گیاه بالغ در صورت فراهم بودن شرایط محیطی مناسب در اواخر بهار و اوایل تابستان شروع به گلدهی میکند.

گل های این گیاه به رنگ زرد روشن و بسیار باریک و کوچک هستند و در زیر برگ ها رشد می کنند.

پس از گذشت چند ماه با تابش نور مستقیم آفتاب شکوفه ها به میوه های سبز رنگ تبدیل شده و با گذشت زمان رنگ آن ها به زرد و نارنجی تغییر خواهد کرد. توجه کنید این میوه ها خوراکی نیستند.

 

۱۰_تکثیر : تکثیر این گیاه به دو روش بذر گیری و تقسیم بوته صورت می گیرد.

تکثیر به وسیله بذر : بیش از ۲ ماه طول می کشد ولی بهترین روش تکثیر برای این گیاه، تقسیم بوته است.

بذرها پوشش ضخیمی دارند، به همین دلیل قبل از کاشت باید به کمک یک چاقو، پوشش آن را جدا نمود و سپس بذر ها را کاشت. توجه کنید اگر بلافاصله بعد از رسیدن بذر ها و جداسازی آن ها از گیاه مادر، به کاشت بذر ها اقدام کنید، دیگر نیاز به جداسازی پوسته ی بذر ها نخواهد بود.

بذر ها را سطحی بکارید. دمای مناسب برای جوانه زنی بین ۲۶ تا ۲۹ درجه است. محیط نگهداری بهتر است روشن باشد اما به دور از نور مستقیم آفتاب نگهداری شود. طی مدت جوانه زنی باید خاک را مرطوب نگهدارید.  بعد از جوانه زنی و دادن ۱ تا ۲ برگ می توانید گیاه را به گلدان جدید منتقل کنید.

تکثیر به وسیله تقسیم بوته : بهترین زمان برای انجام این کار فصل بهار و پاییز است. برای این کار ابتدا گیاه را از گلدان خارج کنید و با یک وسیله تیز و تمیز قسمتی را از گیاه مادری جدا کنید. اتصال ریشه ها را از بوته مادری قطع کرده و گیاه جوان را در گلدانی جدا با بستری از ترکیب  خاکبرگ و شن بکارید.  چند روز اول گیاه را در مکانی با دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه و دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید.

نخل شامادورا

۱_ ویژگی های ظاهری : نخل شامادورا گیاهی زیبا و دوست داشتنی از خانواده اریکاسه می باشد. نام علمی این گیاه chamaedora elegans و نام انگایسی آن parlour palm است.

این گیاه بومی جنوب کشور مکزیک و گواتمالا است اما در سراسر دنیا گونه های مختلفی از شامادورا نگهداری و پرورش داده می شود که اندازه های مختلفی دارد.

 شامادودا یک نخل جمع و جور، دارای ظاهری ظریف و باریک شبیه  به نخل خرما می باشد. این گیاه برگ هایی با رنگ سبز تیره و ساقه هایی با رنگ سبز روشن دارد که رشد آن به طور کلی کم می باشد. ارتفاع این گیاه از ۳۰ سانتی متر تا ۲ متر متغیر است و به دلیل تحمل سایه و نور کم گیاهی مناسب برای نگهداری داخل آپارتمان می باشد. اما نور غیرمستقیم خورشید باعث بهبود رنگ برگ های شانه ای آن می شود.

این گیاه تصفیه ‌کننده عالی برای منزل شما است.

 

۲_ آبیاری : برای آبیاری نخل شامادورا مانند هر گیاه دیگری ابتدا باید سطح خاک را بررسی کنید. زمانی که سطح خاک نیمه خشک یا نیمه مرطوب بود زمان مناسب برای آبیاری این گیاه می باشد. در فصل تابستان گیاه را هفته ای ۲ بار و در فصل زمستان هر هفته ۱ بار آبیاری را انجام دهید. دقت کنید که آب از انتهای گلدان خارج شود و اگر آب در زیرگلدانی جمع شد آن را حتما خالی کنید.

آبیاری زیاد موجب زرد شدن برگ ها و ریزش آن ها می شود.

 

۳_ نور مناسب : به طور کلی نخل شامادورا نسبت به نخل های دیگربه سایه مقاوم تر است و از جمله گیاهان آپارتمانی  سایه دوست به شمار می رود. نور داخل منزل و پنجره های شرقی و شمالی برای گیاه شامادورا مناسب است. نور مستقیم باعث سوختگی نوک برگ ها و کمرنگ شدن برگ های جدید می شود.

 

۴_ دمای ایده آل : حداقل دمای مناسب برای این گیاه۱۶ تا ۱۸ درجه و حداکثر دما ۲۶ تا ۲۸ درجه است اما بهترین دما برای نگهداری این گیاه دمای عادی محیط منزل یعنی حدود ۲۲ تا ۲۵ درجه است.

درصورت گرمای بیشتر باید آبپاشی روی برگ ها بیشتر شود.

 در کل بهتر است گیاه را در مکانی خنک نگهدارید اما به هیچ وجه آن در معرض وزش باد سرد به ویژه کولر قرار ندهید.

 

۵_میزان رطوبت : رطوبت نسبی ۵۰ تا ۷۰ درصد بهترین رطوبت برای نگهداری نخل شامادورا است. به طور کلی بهتر است این گیاه هفته ای ۳ بار غبارپاشی شود.

برای تامیین رطوبت مورد نیاز گیاه درست کردن یک جزیزه می تواند کارساز باشد. همچنین گذاشتن دستگاه بخور سرد هم به تامین رطوبت کلی گیاه کمک خواهد کرد.

 

۶_ خاک مناسب : خاک هوموسی سبک و دارای زهکشی خوب مثل یک قسمت خاکبرگ  و یک قسمت خاک باغچه و کلا خاکی که قلیایی باشد بهترین خاک برای نگهداری و پرورش این گیاه است.

می توان از مخلوط خاکبرگ + خاک معمولی + ۲۰٪ شن برای تهیه مخلوط کاشت این گیاه استفاده کنید.

 

۷_کوددهی : نیاز کودی این گیاه چندان زیاد نیست و کود های ۱۰_۱۰_۱۰ و ۲۰_۲۰_۲۰  البته با غلظت نصف  هر ۴ تا ۶ هفته یکبار برای گیاه مفید است و به تقویت آن کمک می کند.

 

۸_هرس : با بالا رفتن سن گیاه و خشک و چروکیده شدن برگ های قدیمی آن ها را با قیچی باغبانی جدا کنید.همین کار باعث جوانی و زیبایی گیاه شما می شود.

 

۹_گلدهی : این نخل جزو گیاهان دوپایه است. یعنی گل های نر و ماده بر روی دو گیاه جدا قرار دارند. در صورت مساعد بودن شرایط محیطی زمان شکل گیری  گل های آن اواخر تابستان و اوایل زمستان می باشد.

میوه های این گیاه قرمز_نارنجی رنگ می باشد که البته سمی نیز هستند.

 

۱۰_ جابه جایی گلدان و تکثیر :

گلدان مناسب برای این گیاه، گلدان سرامیکی یا سفالی است که بتواند وزن شاخسار را تحمل کند. اواسط و اواخر زمستان که گیاه کمترین رشد را دارد زمانی مناسب برای تعویض گلدان است. این گیاه رشد آهسته ای دارد و معمولا هر ۲ سال نیاز به تعویض گلدان دارد.

تکثیر نخل شامادورا مانند نخل اریکا از طریق تقسیم بوته و کاشت بذر صورت می گیرد.

نخل شامادورا دارای شاخه های زیرزمینی می باشد که توسط توسط همین ساقه ها در خاک گسترش می یابد و به همین دلیل پس از گذشت مدتی گیاه مادر متراکم و انبوه می شود و می توان هنگام عوض کردن گلدان، گیاه مادر را به دو یا چند قسمت تقسیم کرد و هر بخش را به صورت مستقل در گلدان های جداگانه بکارید.

یکی دیگر از روش ها برای تکثیر، جدا کردن پاجوش هایی به ارتفاع ۲۰ سانتی متر و کاشت آن ها در مخلوطی که میزان شن بیشتری از مخلوط گیاه مادری دارد است. بعد از جا به جایی پاجوش و انتقال به گلدان جدید آن را آبیاری کنید. بعد از ۴ تا ۶ هفته شاهد رشد جدید گیاه خواهید بود و حدود ۴ ماه بعد می توانید به بزرگتر کردن سایز گلدان اقدام کنید.

در روش کاشت بذر، می توانید بذر ها را از فروشگاه ها تهیه کنید و در بستر مناسب کاشت بذر با عمق برگ بکارید و خاک را مرطوب( خیس نه) نگهدارید تا گیاه جوانه بزند.

نخل کنتیا

۱_ ویژگی های ظاهری : گیاه کنتیا یک نخل زینتی با ساقه های بلند و برگ های پر است که داخل خانه یا محل کار شما می درخشد. این گیاه از خانواده اریکاسه و بومی کشور استرالیا می باشد. این گیاه به نخل بهشتی نیز معروف است. نام علمی این گیاه Howea forsteriana و نام انگلیسی آن kentia palm است. ارتفاع این گیاه در زادگاه اصلی تا ۱۵ متر نیز می رسد اما در گلدان نهایت تا ۳ متر رشد می کند. این گیاه مقاوم به سایه بوده و نگهداری از

 

نویسنده: سیده فاطمه کیانی – کارشناس بخش محتوای آموزشی

منبع: مجموعه گل باکس

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بستن
مقایسه